Respect

Maandag 22 augustus leidde ik voor het eerst van mijn leven een uitvaart. Op een voor de overledene passende locatie. Met passende muziek. Met passende foto’s. Met een live optreden van een band. Met koffie en lekkere koeken na. 

Iedereen zegt dat ik trots mag zijn op mezelf dat ik dit allemaal heb geregeld en zo knap dat ik dit ook nog eens heb kunnen uitvoeren.

Maar zo voel ik dat allemaal niet.

Ik deed het gewoon voor Gigi omdat het haar vader was.

Dit bericht werd geplaatst in Leven. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s