Verdwijnen 1

De bestralingen bovenop de medicijnen eisen hun tol; ik voel me zo onvoorstelbaar ziek en moe, dat het lijkt alsof mijn lichaam niet meer van mij is maar slechts een omhulsel dat niet meewerkt en tot taak heeft om mij als een zombie door de wereld te slepen.

Wanneer ik om 08:50 op het Leidseplein op de tram sta te wachten, wil ik huilen, gaan liggen en verdwijnen.
Als ik om 09:38 in mn bed lig, doe ik dat ook.

Dit bericht werd geplaatst in Leven. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s