Gisteren had ik een vergadering samen met 4 mensen waarvan ik er 1 kende.
Voor ik er erg in had werd ik bijna gebombardeerd tot producent en een van de hoofdpersonen voor een educatieve korte film waarin de communicatie en verwachtingen tussen huisarts en patiënt centraal staan. En dat terwijl ik in eerste instantie gewoon dacht mee te gaan met een vriendin die gevraagd was om in die korte film mee te spelen, om eventueel tips te geven.
Met op meerdere plekken groeiende tumoren in mijn lijf, een driepuntskorset om en nog ietwat wankele vermoeide benen gingen we daarna nog een hapje eten, want ook temidden van de hel zijn we nog gewoon in leven.
Toen ik P. vertelde dat ik de door de neurologen, neurochirurg en oncologen opgedrongen chemo voorlopig niet zou nemen/uitstellen op basis van de door mij gevraagde tumorkenmerken na de operatie, zei ze: ‘Goed, dat je dat niet meteen gaat doen. Dan heb je nog wat achter de hand.’
Interessant gezegde.
Wat zit achter wiens hand ,voor wie en wanneer?
De wachtkamer 