Trijntje heeft net haar nummer mogen zingen in Wenen. Het was alsof ze aan de beademing moest;ze hijgde na elke uithaal en na elke zin.  En ik ben echt geveld na mijn rondje sportschool van vanochtend en de extreem lange tandartsbehandeling van vanmiddag. Alsof ik mn laatste restje energie heb verbruikt. Ik zou zoveel willen doen, vooral afmaken. Maar ik ben aldoor zo moe, zo moe. Het maakt me moedeloos. Eerst nog met Gi naar Barcelona en met Antoon op vakantie. Daarna stop ik met reizen. Het is teveel en te vermoeiend. Ik wilde persé iets schrijven maar merk dat het me niet zo goed lukt. En de gedachte aan D. die zich nu opmaakt voor de oversteek, houdt me meer dan bezig.